امسال شاهد بازی های بزرگ و زیبایی بودیم. هر کدام از این بازیها گرافیک و داستان و گیم پلی بسیار خوبی داشتند. به خصوص در این یک ماه سیل عظیمی از بازی ها وارد بازار شده است و بیشتر بازیهای این یک ماه خوش ساخت هستند. اما در بین این سیل عظیم یک بازی هم آمده است که نه چند صد نفر بر روی آن کار کردهاند و نه بودجهی هنگفتی صرف ساخت آن شده است. از این نوع بازیها را هم قبلاً دیده بودیم. بازی هایی مثل Braid و World of Goo و Plants Vs Zombies که اگر کمی توجه کنید می فهمید که در همهی این بازیها یک نکتهی مشترک وجود دارد و آن فکر کردن است!
Machinarium با آمدن خود نشان داد که هنوز هم میتوان بدون بودجه، چندین نفر برای ساخت بازی، ناشران بزرگ، تبلیغات فراوان و سیاستهای تازه وارد شده به صنعت گیم (مثال این سیاست MW2) بازی ساخت که واقعاً انسان چند ساعت سرگرم شود و این چند ساعت حداقل کمی تقویت مغز به همراه داشته باشد و پوچ نباشد. درست است در بعضی بازی های بزرگ معماها و چالش هایی هستند ولی آیا واقعاً آن معماها به اندازهی این بازی طوری هستند که هم منطقی باشند و با حل کردنشان احساس رضایت و خشنودی بکنید و هم از حل نکردنشان دیوانه نشوید؟